عَن مَولاتَنا فاطمةَ الزّهراء...

به خدا سوگند [اگر علی به خلافت می رسید] هرگاه مردم از راههای واضح و آشکار خداوند، روی می گرداندند، آنان را به سوی حجتهای آشکار خداوند بر می گرداند و آنان را بر راههای درست راه می برد...

[واگر علی(ع) زمام امور را به دست گرفته بود] به صورت آشکار و نهان، خیر خواه مردمان بود و آنان را نصیحت می کرد [و راه می نمود] و در عین حال از دنیا برای خود بهره ای نمی برد و اندوخته ای نمی کرد و استفاده ای نمی برد، جز آنکه اگر تشنه اش می شد جرعه ای آب می آشامید و اگر گرسنه اش می شد لقمه ای نان می خورد و برای مردم روشن می شد که چه کسی بی رغبت به دنیا و چه کسی در پی آن است، و نیز راستگو از دروغگو مشخص می شد...