وانشُر عَلَینَا رَحمَتَکَ...

خدایا! رحمت خود را با ابر ِ پر باران، و بهار ِ پر آب، و گیاهانِ خوش منظر شاداب، بر ما نازل فرما؛ بارانی درشت قطره، بر ما فرو فرست، که مردگان را زنده، و آنچه از دستِ ما رفته به ما باز گرداند. خدایا! ما را با بارانی سیراب کن که زنده کننده، سیراب سازنده، فراگیر و به همه جا رونده، پاکیزه و با برکت، گوارا و پر نعمت، گیاهِ آن بسیار، شاخه های آن به بار نشسته و برگ هایش تازه و آبدار باشد، تا با چنان بارانی بنده ی ناتوان را توان بخشی، و شهرهای مرده ات را زنده سازی...

پ.ن1. ای مسیح ِ آدمیّت، خنده کن
         آدمیّت را دوباره زنده کن...
پ.ن2. حوِّل حالَنا إلَی أحسَنِ الحَال...